Tuesday, February 24, 2009

நான் சிறை சென்ற அனுபவம்


கொஞ்சம்
ஸ்க்ரோல்
பண்ணுங்களேன்
ப்ளீஸ்.......














தூக்குமேடை காண மறத்தமிழர் அஞ்சுவதில்லை




அரசியல் என்றாலே கறை தவிர்க்க முடியாது போலும்.





ஒருவேளை பட்டினிக்கே என்னமா எக்ஸ்பிரஷன்.
கண்ணில் ஏக்கத்துடன் - நீதியை எதிர்பார்த்தோ?








தலை மாறி பூ விழுந்திருந்தா நீ உள்ளே நான் வெளியே



அங்கே வந்தவர்கள் அடுத்து இங்கே தான் வரவேண்டும் என அழைக்கிறதோ எதிர் மாளிகை (மாநகர் மன்றம் - ரிப்பன் பில்டிங்).


மீட்க வந்தவர்களா? இல்லை மாட்டிக் கொண்டவர்களா?



அப்பாடா, எழுத்தாளர் போஸ் ரெடி. இனி பேனாவில் இங்க்கை ஊத்திர வேண்டியது தான்.



'நான் ஜெயிலுக்குப் போறேன், ஜெயிலுக்குப் போறேன், ஜெயிலுக்குப் போறேன்'னு பிரகடனப்படுத்தி விட்டு சென்னையில் இடிக்கப்படுவதற்கு முன் பார்வையாளர்களுக்கு திறந்து விடப்பட்டிருக்கும் (நன்றி சென்று சேர வேண்டியது சிறைத்துறை இயக்குநர் நடராஜுக்கு)முன்னாள் மத்திய சிறைச்சாலையில் எடுத்த படங்கள் தான் இவை.

எனது 'விளையாட்டுத்தனத்தை' இறுதிவரை ரசித்த உங்களுக்கு நன்றி.

-மாரி

Friday, January 13, 2006

இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.

SMS அனுப்பியாச்சு Mail
Send பட்டன் கிளிக்கியாச்சு
ஆளுக்காளு கைகுலுக்கி
வாழ்த்து படலம் தொடங்கியாச்சு.

டிவியிலே நடிகரெல்லாம்
பொங்கல் கொண்டாடுறார்
தன் படத்தை பார்க்க சொல்லி
தம்பட்டம் அடிக்கிறார்.

பொங்கலுக்கு கொடுக்கறான்யா தள்ளுபடி
மொய்க்கிற கூட்டத்திலே விவசாயி கண்டுபிடி
விவசாயி கொண்டாடும் பண்டிகைக்கு
ஏசிக்கும் காருக்கும் தள்ளுபடி தான் எதுக்கு?

உழுதவன் கணக்கெடுத்தால் உலக்கு கூட மிச்சமில்லை
கொண்டாட வேண்டியவன் குழம்புறான்
ஆபிசில் சில நாள் லீவு கிடைக்குது
இங்கே கொண்டாட பண்டிகையை தேடறான்.

நோக்கம் இங்கே யாருக்கு அவசியம்
சொகுசுக்கு தான் எல்லோருக்கும் அவசரம்
யாரை சொல்லியும் இங்கே குத்தமில்லை
ஆண்டவனும் கூட இதில் சுத்தமில்லை.

பொங்கலையும் கொண்டாடும் முறையிருக்கு
நம்ம கிராமத்தில் தான் அதன் முடிச்சிருக்கு
கிராமங்கள் இங்கே நூறிருக்கு
அங்கே தான் நம்மோட வேரிருக்கு.

வேருக்கும் விளை நிலத்திற்கும்
இயற்கைக்கும் அதன் கருணைக்கும்
ஏரில் பூட்டும் மாட்டிற்கும் ஓட்டும் விவசாயிக்கும்
நன்றி சொல்லும் நல்ல நாளிது.

சுத்தி பத்து கிலோமீட்டர் தாண்டினா
எந்த பக்கம் பார்த்தாலும் நம்ம ஊரு தானுங்க
நம்ம சந்தையிலே மேக்கப் போட்டு நிற்பதெல்லாம்
அங்கே விளைஞ்சது தான் என்பதையும் மனசில் வையுங்க.

விஞ்ஞானம் வளர்ந்தாலும் நாட்டிலே
நம்ம விவசாயி தான் இன்னும் ரோட்டிலே
சுழன்றும் ஏர்பின்னது உலகம்
இதை புரிஞ்சாக்கா இங்க ஏது கலகம்.

ஊடகம் எல்லாம் உற்சாகம் காட்டறான்
உழைப்பவன் மட்டும் தான் கஷ்டத்தில் மாட்டறான்
குடும்பத்தில் உற்சாக அரும்பு
அதுதான்யா அவன் வேண்டும் கரும்பு.

கொம்பு சீவிய மாட்டை பார்த்து அவன்
கொஞ்சம் கூட மிரண்டதில்லை
தலை முங்க வரும் கடந்தான் அவனை
தலை சுற்ற செய்யுதுங்க.

நாம் உண்பதெல்லாம் அவருழைப்பு
என்பதனை தான் மறந்தால்,
செய்ந்நன்றி கொன்றால் உய்வில்லை எனும்
தெய்வமொழி மறந்த கதையாகாதோ?

கடனில் மூழ்கிய விவசாயி எல்லாம்
கரை சேர்ந்து வாழட்டும்
விவசாயி தற்கொலை செய்தி விரைவில்
வழக்கொழிந்து போகட்டும்.

ஊரெல்லாம் மகிழ்ச்சி பூத்திருக்க
குடும்பமும் கொண்டாடி களித்திருக்க
வெல்லமிட மறந்தாலும் பொங்கல் இனிக்கும்,
கை கொண்ட கரும்பும் பல் காட்டிச் சிரிக்கும்.

இது தமிழர் மட்டும் கொண்டாடும்
தமிழர் திருநாள் அல்ல,
உழவரும் உழவார்ந்த உலகரும்
கொண்டாடும் உழவுத் திருநாள், உலகத் திருநாள்.

உலகத் தமிழர் அனைவருக்கும் எனது இனிய பொங்கல் நல்வாழ்த்துக்கள்.

Saturday, September 24, 2005

முன்னுதாரண மனிதர்கள் - சுஹாஸ் கோபிநாத்


முன்னுதாரண மனிதர்கள் - 1

2004 பெங்களூர் , இந்தியன் இன்ஸ்டியூட் ஆஃப் சயின்ஸ் கட்டிடம். அன்றைய நிகழ்ச்சியான 'இந்தியாவில் கல்வி நிலை' என்கிற கருத்தரங்குக்காக நிகழ்ச்சி அமைப்பாளர்கள் பரபரப்பாக இயங்கிக் கொண்டிருந்தனர். கார் ஒன்று வந்து நிற்க, அதிலிருந்து இறங்கினான் சகஜ உடையிலிருந்த அந்த 17 வயது இளைஞன். வாசலில் இருந்த பாதுகாப்புப் பணியாளர் " இந்த நிகழ்வு நிறுவன தலைமை அதிகாரிகளுக்கானது. கல்லூரி மாணவர்கள் கலந்து கொள்ள முடியாது" என்று உள்ளே விட மறுக்க அந்த இளைஞர் தனது மொபைல் தொலைபேசியில் யாருடனோ பேசினார். அடுத்த சில நிமிடங்களில் அங்கு விரைந்து வந்த அமைப்பாளர்கள் அந்த இளைஞரிடம் மன்னிப்புக் கோரிவிட்டு அவரை உள்ளே அழைத்துச் சென்றனர். அதன்பின் தான் அந்த அப்பாவி பாதுகாப்புப் பணியாளருக்குத் தெரிந்தது அந்த 17 வயது இளைஞர் சுஹாஸ் கோபிநாத் 350 பேர் வேலை பார்க்கும் ஒரு நிறுவனத்தின் தலைவர் என்பதும், அன்று அங்கு அவர் உரையாற்ற அழைக்கப்பட்டிருக்கிறார் என்பதும்.

அந்த இளைஞருக்கு இது போன்ற நிகழ்வுகள் புதிதல்ல. இந்தியாவில் அரசாங்கமே 18 வயது முடிந்தால் தான் வயது வந்தோராகக் கருதுகிறது. தன் சொந்த சம்பாத்தியத்தில் கார் வாங்கிய சுகாசுக்கு வயது இல்லாததால் இன்னும் லைஸன்ஸ் வாங்க இயலவில்லை. பல முக்கிய கம்பெனி ஒப்பந்தங்களை முடித்தாலும் எந்த சட்டரீதியான பேப்பரிலும் கையெழுத்திட முடிவதில்லை.

அவருடைய பொழுதுபோக்கே வெற்றிச் சரித்திரமாக மாறிய வரலாற்றை அவரே சொல்கிறார் கேளுங்கள்.

"மதிகரேயில் உள்ள ஏர் ஃபோர்ஸ் ஸ்கூலில் நான் படித்துக் கொண்டிருந்த போது அடிக்கடி பக்கத்தில் இருந்த இணைய மையத்திற்கு அடிக்கடி செல்ல நேரிட்டது. அந்தப் புதிய உலகத்தில் நான் அமிழ்ந்து போனேன். அது என்னுடைய நிரந்தரப் பொழுதுபோக்கானது. என் பெற்றோரின் மிகுந்த எதிர்ப்பிற்கிடையேயும், மணிக்கணக்காக கணினி முன் பொழுதைக் கழித்தேன். என் மூத்த சகோதரர் ஸ்ரேயாஸ் என்னை மிகவும் உற்சாகப்படுத்தினார். எச்டிஎம்எல், ஏஎஸ்பி மற்றும் பல நிரல்களை இணைய மையத்திலேயே கற்றுத் தேர்ந்தேன்."
2000ஆம் ஆண்டில் மே 14ம் தேதி, தன்னுடைய நண்பர்கள் கிளிஃபோர்டு லெஸ்லி மற்றும் வினயுடன் சேர்ந்து, தன்னுடைய சொந்த இணையத்தளமான www.coolhindustani.comஐத் துவக்கினார் சுகாஸ். "ஆரம்பத்தில் என்னிடம் முதலீடு என்பதே இல்லை. என்னுடைய பெற்றோரும் இதற்காக ஐந்து பைசா கூடத் தர முடியாது என்று கூறி விட்டனர். எனவே இது குறித்து 'நெட்வொர்க் சொல்யூஸன்ஸ் இன்க்' என்ற அமெரிக்கக் கம்பெனிக்கு எழுதினேன். அவர்கள் உடனே ஒத்துக் கொண்டனர்" என்று சொல்லும் சுகாசுக்கு கணினி மற்றும் இணைய அறிவும் இயல்பாகவே பற்றிக் கொண்டது. அதனால் தான் அவரால் அதே ஆண்டு ஆகஸ்டு மாதத்தில் நான்கு பேர் கொண்ட இணைய நிறுவனம் துவங்க முடிந்தது. இப்போது 11 நாடுகளில் 350 பணியாளர்களுடன் செயல்படும் இந்த நிறுவனத்தின் ஆண்டு விற்றுமுதல் 1 மில்லியன் டாலர்.

சரி. பணியாளர்கள் ஒரு இளம் வயது தலைமை அதிகாரியிடம் எப்படி நடந்து கொள்கிறார்கள்?
"என்னுடைய பெங்களூர் அலுவலகத்தில் மட்டும் 15 முழுநேர கணிப்பொறிப் பணியாளர்கள் வேலை செய்கிறார்கள். என்னைப் பொறுத்தவரை நான் அவர்களுக்கு முதலில் நண்பன். பிறகு தான் தலைமை அதிகாரி. இந்த நடைமுறை எனக்கு மிகச் சிறந்த அணுகுமுறையாக அமைந்திருக்கிறது".

சரி படிப்பு?
"என்னுடைய படிப்பு பாதிக்கப்பட்டது என்பது உண்மை தான். பத்தாம் வகுப்பில் 80 சதம் ஸ்கோர் செய்த நான் பியூசியில் 65 சத மதிப்பெண்கள் தான் ஸ்கோர் செய்ய முடிந்தது. முடிந்த அளவு வகுப்புகளில் நான் கலந்து கொள்கிறேன் என்றாலும் சில சமயம் என்னுடைய வாடிக்கையாளர்களுக்கு நான் சாக்குபோக்கு சொல்ல முடியாமல் போகிறது. தேர்வு நேரங்களின்போது எனக்கு உடல்நிலை சரியில்லை என் வாடிக்கையாளர்களிடம் சொல்ல நேர்வதும் உண்டு" என்று யதார்த்தத்தை இயல்பாகப் போட்டுடைக்கிறார்.

பதினேழு வயதில் நிறுவனம் துவங்கிய இவருக்கு விரிவாக்கத் திட்டங்கள் இல்லாமல் போகுமா என்ன? தன் வயதொத்த இளைஞரெல்லாம் வீதியில் பந்து விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்போது இவரோ "அடுத்த ஆண்டிற்குள் நிர்வாக ஆலோசனை நிறுவனம் துவங்க வேண்டும்" என்று தன் கம்பெனியின் திட்டங்கள் குறித்துப் பேசுகிறார். ஒரு ஜாலியான சராசரி இளைஞரின் வாழ்க்கையைத் தவற விட நேர்ந்தது குறித்து இவர் என்ன சொல்கிறார்? "சில சமயங்களில் வருத்தமாகத் தான் இருக்கும் அநேக நேரங்களில் கோட்சூட்டுடனும் மனதில் படிப்பைப் பற்றியோ அல்லது வேலையைப் பற்றியோ பரபரத்துக் கொண்டிருக்க வேண்டியிருக்கிறதே என்று. என்ன செய்வது. என் வெற்றிக்கு நான் கொடுத்த விலை தான் அது என்பது எனக்குத் தெரியும்" சலனமில்லாமல் சொல்கிறார் சுஹாஸ்.

"புதிய தொழில்முனைவர்களுக்கு நீங்கள் சொல்லும் செய்தி"
இந்தக் கேள்விக்கு மிகுந்த எச்சரிக்கை உணர்வுடன் பதில் சொல்கிறார் சுஹாஸ் "செய்தியெல்லாம் சொல்லும் அளவிற்கு எனக்கு அனுபவ முதிர்ச்சி வந்து விட்டதாக நான் நினைக்கவில்லை. நான் சொல்வதெல்லாம் -உங்களால் முடியும் என்று உங்கள் மனதிற்குத் தோன்றினால் தைரியமாக முயலுங்கள் என்பது தான்". என்று சொல்லும் சுஹாஸ் தத்துவார்த்தமாகவும் பேசுகிறார். "உங்கள் வாழ்க்கையில் வேலை தவிர்த்த பிற விஷயங்களுக்கும் தகுந்த நேரம் ஒதுக்குங்கள். இல்லையேல் அதற்காக வருத்தப்படக்கூட நேரம் இல்லாதபடி வேலை உங்களை ஆக்கிரமித்து விடும்".

தாங்கள் இந்த உலகுக்குச் சொல்லும் செய்தி என்ன என்று மகாத்மா காந்தியிடம் ஒருமுறை கேட்டபோது அவர் சொன்னார் " என் வாழ்க்கையே நான் இந்த உலகுக்குச் சொல்லும் செய்தி" என்று. சுஹாஸ் கோபிநாத் அப்படி சொல்லவில்லை என்றாலும் கூட அவர் சொன்ன செய்திகளை விட அவரது வாழ்க்கை சொல்லும் செய்தி தான் அதிகம் என்று நமக்குத் தோன்றுகிறது.

Friday, June 10, 2005

கையறு நிலை கடந்து தையினை வரவேற்போம்

இரக்கம் என்பது இறையே
உனக்கும் இல்லாமலா போனது?
தன் வலி காட்ட உனக்கு
இவ்வழி தானா கிடைத்தது,

எளியோரை வலியோர் வாட்டினால்
வலியோரை தெய்வம் வாட்டும்
என்று சொன்ன பெரியோரே
எளியோரை தெய்வம் வாட்டினால்
சொல்லாமல் எங்கு சென்றீர்?

கொடிது எவையென
மொழியுரைத்த அவ்வையே
சுனாமி என ஒரு துயரம்
உள்ளதை நீ அறிவாயோ?

உயிராசை மண்ணில்
மனிதர்க்கே மரபென்றால்,
ஊரோர் போற்றும் இறையே
உனக்குமா வந்தது,

நீ கண்ணயர்ந்த நேரத்தில்
கடலரக்கன் துணிந்தானா?
கடலரக்கன் குணம் காட்ட
நீ தான் கண்ணயர்ந்தாயா?

கடலே உலை பொங்க உனையே
எதிர்பார்த்த மக்களை
அலை பொங்கி நீயும்
அழித்திடத் துணிந்தாயோ?

கொடி பிடித்தார் கூச்சலிட்டார்
குழப்பம் பல விளைத்திட்டார்
பேரணி மாநாடு என
மாநகரைக் கெடுத்திட்டார்,

ஊருக்காய் உயிர் கொடுப்போம்
என மார்தட்டிப் பேசிட்டார்,
இந்தப் படை போதுமா என
இன பலமும் காட்டிட்டார்,

கலகத்திற் கஞ்சாத கழகத்தோரே
காணாமல் எங்கு நீர் சென்றீட்டீரே,
தேர்தல் நிதி குவித்த கட்சியினர்க்கு
ஆறுதல் நிதி குவிக்கும் வலியிலையோ?

ஆர்ப்பாட்டம் புரிந்திட்ட
அரசியலோ ரெல்லாம்
காணாமல் போயினரோ
அறிகிலேனே.

மனிதப் பிறவி எண்ணி
மாய்ந்துருகும் நேரத்தில்
மருந்தென வந்திட்டார்
மாந்தருள் மாண்புளரே,

இத்தனை இழந்தும்
இறக்க மனமில்லையெனில்
இருக்கும் மாந்தரின்
இரக்கத்தின் காரணமே.

மண்ணில் சகமாந்தர்தம்
மனிதத்தைக் காண்கையிலே
மரண பயம் எதிர்கொள்ளும்
மாவலியும் தோன்றிடுதே,

தங்கள் கொண்டாட்டம் துறந்திட்டு
எங்கள் துயரத்தில் தோள் கொடுத்த
எந்நாட்டு மாந்தர்க்கும்
எம்தலை வணங்கிடுதே,

இந்நிலையில் இறைவசம்
நான் வேண்டும் பொருளுண்டு,
அறியாமல் தவற்றினையே யாம்
இழைத்தாலும் பொறுத்திடுவாய்,

தை பிறக்க வழி பிறக்கும்
எம் வாழ்விலும் ஒளி பிறக்கும்
எனும் நம்பிக்கை கொள்கின்றோம்
நீ அதனைக் காத்திடுவாய்.

.................................................................ஜெய்ஹிந்த் ............................................................................

Saturday, May 07, 2005

வணக்கம்

அறிமுகம்

வலைப்பதிவு உலகத்திற்குள் இன்று வலது கால் வைக்கிறேன்.

இந்தத் தலைப்பு வைக்கும்போதே எனக்கு ஒரு கதை ஞாபகத்திற்கு வருகிறது.

அரிஸ்டாட்டில் ஒருமுறை கடற்கரையில் உலாவிக் கொண்டிருந்தாராம். ஒரு சிறுவன் கடல் நீரை ஒரு கரண்டியில் அள்ளி கொஞ்சம் தள்ளி ஊற்றிக் கொண்டிருந்தானாம். என்ன செய்கிறாய் என்று அரிஸ்டாட்டில் கேட்க கடலை அளக்க முயற்சி செய்கிறேன் என்றானாம். அரிஸ்டாட்டில் சிரிக்க அந்தப் பையன் சொன்னானாம் 'ஏன் இந்த சிறிய மூளையை வைத்து நீங்கள் இந்த பிரமாண்டமான உலகை அளக்க முற்படும் போது நான் ஏன் இந்த கரண்டியை வைத்து கடலை அளக்க முடியாது' என்று கேட்க அதிர்ச்சி அடைந்து வெட்கினாராம் அரிஸ்டாட்டில்.


உலகைப் புரிந்து கொள்ளும் முயற்சியும் அது போலத்தான். இருந்தாலும் எண்ணங்களுக்கு ஏது அணை. என் கருத்துக்களையும் போடுகிறேன். கருத்துக்கள் வந்தால் 'யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்'. இல்லை என்றால் 'கடை விரித்தேன், கொள்வாரில்லை'. எது நடந்தாலும் 'அது நன்றாகவே நடந்தது'.அடுத்த பதிவில் சந்திக்கிறேன்.